حسينى مرعشى را نزد شيبك خان ازبك فرستاده بود چنان‌كه در مقدمهء بخش اسناد در سخن از مقام توليت آستانه خواهيم ديد . از نيمهء دوم قرن دهم تا اوائل قرن يازدهم كه قزوين پايتخت رسمى و محل دائمى اقامت پادشاهان صفوى بود اجساد پادشاهان و شاهزادگان و رجال بزرگ در گذشتهء آن دولت در مزار شاهزاده حسين دفن يا به امانت سپرده مىشد . از جملهء آنان قاضى جهان حسينى ( زادهء بامدادان پنج‌شنبه 12 محرم 888 در قزوين و در گذشتهء شامگاهان جمعه 17 ذح - 960 ) « 1 » وزير ديوان اعلى از آغاز سلطنت طهماسب تا پايان زندگى « 2 » است كه در سال 960 در اين مزار به خاك رفته است « 3 » . مولانا مالك ديلمى قزوينى از خوشنويسان بزرگ دوران صفوى و استاد خط ميرعماد قزوينى در سال 969 درگذشته و در « مقبرهء مزار امام‌زاده حسين » مدفون گرديده است « 4 » . سرگذشت اين خوشنويس مشهور دورهء طهماسب در گلستان هنر قاضى احمد قمى « 5 » به تفصيل هست . كتابه‌هاى كاخ پادشاهى و ايوان چهل ستون قزوين به خط وى بوده « 6 » و بر شرفهء درگاه باغ سعادت‌آباد آنجا نيز كه مدخل عمارات شاهى بوده كتيبه‌اى به خط وى قرار داشته است « 7 » . قطعه‌اى از خط او مورخ به سال 968 در كتاب مينودر « 8 » و قطعهء ديگرى در پايان كتاب

--> ( 1 ) . خلاصة التواريخ قاضى احمد قمى : برگ 146 عكس شمارهء 5566 دانشگاه / جهان‌آرا : 282 و 301 . ( 2 ) . همان مأخذ : برگ 57 و 59 عكس 5565 . ( 3 ) . ايضأ : برگ 140 عكس 5566 / احسن التواريخ روملو 12 : 376 . ( 4 ) . خلاصة التواريخ : برگ 166 عكس 5566 . ( 5 ) . چاپ بنياد فرهنگ ايران ، ص 93 - 97 . نيز بنگريد به صفحات 26 و 121 آن كتاب . ( 6 ) . گلستان هنر : 94 - 96 . ( 7 ) . ذيل عالم‌آراى عباسى : 128 . ( 8 ) . صفحهء 723 .